Suzanne Valadon poseerde eerst jarenlang naakt voor beroemde schilders — voor ze zelf, zonder ooit een academie te bezoeken, een van de eerste vrouwen werd die openlijk naakte mannen schilderde.
Valadon werd geboren in 1865 in een arme familie en werkte als tienjarige al als circusacrobate, tot een val haar carrière daar beëindigde. Vanaf haar vijftiende poseerde ze als model voor schilders als Renoir en Toulouse-Lautrec, en leerde zichzelf ondertussen tekenen door hen nauwlettend te observeren.
Edgar Degas herkende haar talent en moedigde haar aan door te zetten. Valadon schilderde met een krachtige, zwarte contourlijn rond stevige, direct waargenomen lichamen — geen geïdealiseerde schoonheid, maar echte, imperfecte mensen, inclusief naakte mannen, wat voor een vrouwelijke schilder in die tijd ongehoord was.
Ze draaide de blik om: niet langer het naakte model, maar de schilder van het naakt.
over Valadons ongebruikelijke positieHaar zoon, Maurice Utrillo, werd zelf ook een gevierd schilder — Valadon moedigde zijn tekentalent aan als afleiding van zijn alcoholverslaving op jonge leeftijd. Moeder en zoon werden beiden erkende kunstenaars, een zeldzaamheid in die tijd.
Valadon stierf in 1938 in Parijs. Ze wordt vandaag erkend als een van de eerste vrouwen die volledig op eigen kracht — zonder academische opleiding — doorbrak in de mannelijk gedomineerde Parijse kunstwereld van haar tijd.
Ze bouwde haar figuren op met een dikke, bijna grove contourlijn, gevuld met vlakke, intense kleur — een directheid die dichter bij volkskunst aanleunt dan bij de verfijnde impressionistische techniek van haar leermeesters.