Georges Seurat schilderde geen lijnen of vlakken, maar duizenden losse stipjes verf — van dichtbij een chaos van kleur, van veraf een rustig tafereel aan de rivier.
Seurat werd geboren in 1859 in Parijs en studeerde aan de prestigieuze École des Beaux-Arts. Hij interesseerde zich sterk in wetenschappelijke kleurtheorie en optica — hoe het menselijk oog kleuren die dicht bij elkaar staan, optisch laat 'mengen'.
Op basis daarvan ontwikkelde hij het pointillisme: in plaats van verf te mengen op het palet, plaatste hij duizenden kleine, pure kleurstippen naast elkaar op het doek. Van dichtbij zie je enkel stippen, maar van op afstand vermengt je oog ze tot heldere, levendige kleuren en vormen.
Zijn schilderijen bestaan niet uit lijnen, maar uit duizenden beslissingen — één stip per keer.
over Seurats pointillistische techniekZijn beroemdste werk, 'Een Zondagmiddag op het Eiland van de Grande Jatte', kostte hem twee jaar en meer dan 60 voorbereidende schetsen. Het toont Parijzenaars die ontspannen langs de rivier de Seine — bevroren, bijna standbeeldachtige figuren, opgebouwd uit miljoenen kleine stippen.
Seurat stierf onverwacht in 1891, amper 31 jaar oud, vermoedelijk aan meningitis. Ondanks zijn korte carrière veranderde zijn methodische, wetenschappelijke aanpak de richting van de moderne schilderkunst, en beïnvloedde ze latere kunstenaars als Van Gogh en Matisse.
Seurat bestudeerde de kleurentheorie van wetenschappers als Chevreul nauwgezet, en berekende bijna experimenteel welke kleurstippen naast elkaar het gewenste optische effect zouden geven — zijn werkwijze leek meer op die van een onderzoeker dan op de spontane aanpak van zijn impressionistische voorgangers.