August Macke schilderde drukke, kleurrijke stadstaferelen — winkelende mensen, terrassen, tuinen — met transparante, lichte kleurvlakken die haast doorschijnend lijken, alsof zonlicht er dwars doorheen valt.
Macke werd geboren in 1887 in Duitsland en behoorde tot de jongste leden van de Blaue Reiter-kring rond Kandinsky en Marc. Anders dan Kandinsky zocht Macke niet naar volledige abstractie: hij bleef herkenbare taferelen schilderen, maar met een steeds vereenvoudigde, kleurrijke vormentaal.
Een reis naar Tunesië in 1914, samen met Paul Klee, had een grote invloed op zijn laatste werk: het felle Noord-Afrikaanse licht bracht hem tot nog transparantere, helderdere kleurvlakken. Zijn composities voelen licht en vrolijk aan, opgebouwd uit doorschijnende, elkaar overlappende gekleurde vormen.
Zijn kleuren lijken van glas — je kan er bijna doorheen kijken.
over Mackes transparante kleurvlakkenKort na zijn terugkeer uit Tunesië brak de Eerste Wereldoorlog uit. Macke werd, net als zijn vriend Franz Marc, opgeroepen voor het front. Hij sneuvelde al na enkele weken, in september 1914, amper 27 jaar oud.
Zijn dood, samen met die van Marc twee jaar later, betekende een zware klap voor de Blaue Reiter-groep, die door de oorlog feitelijk uiteenviel. Mackes korte oeuvre blijft niettemin een van de meest kleurrijke en toegankelijke getuigenissen van het Duitse expressionisme.
Macke bouwde zijn composities op uit overlappende, halfdoorschijnende kleurvlakken zonder zwarte contourlijnen — het licht lijkt zo van binnenuit door de vormen te schijnen.