Gustav Klimt bedekte zijn figuren in goud en mozaïekpatronen — zijn schilderijen voelen aan als kostbare, byzantijnse iconen, maar tonen vaak intieme, sensuele taferelen.
Klimt werd geboren in 1862 in Wenen als zoon van een goud- en zilversmid — een achtergrond die zijn latere fascinatie voor gouden ornament verklaart. Hij startte zijn carrière als succesvol, conventioneel decoratieschilder voor openbare gebouwen, voor hij in 1897 de Weense Secessie mee oprichtte: een groep kunstenaars die brak met de conservatieve academische kunstwereld.
Zijn zogenaamde 'Gouden Periode' (1899-1910) leverde zijn beroemdste werken op, waaronder 'De Kus'. Klimt gebruikte echt bladgoud, verwerkt in complexe, byzantijns geïnspireerde patronen, gecombineerd met realistisch geschilderde gezichten en handen — een spanning tussen decoratief vlak en levensecht detail.
Onder al dat goud verstopt zich een heel direct, menselijk moment.
over Klimts Gouden PeriodeKlimts werk was tijdens zijn leven omstreden vanwege de expliciete erotische en allegorische inhoud — een aantal van zijn plafondschilderingen voor de Weense universiteit werd zelfs geweigerd wegens de 'pornografische' inhoud. Toch bleef hij een van de meest gevierde kunstenaars van Wenen.
Klimt stierf in 1918, verzwakt na een beroerte en de Spaanse griep. Zijn combinatie van ornament, symboliek en sensualiteit maakte hem tot een sleutelfiguur van het Art Nouveau/Jugendstil-tijdperk, en 'De Kus' behoort vandaag tot de bekendste schilderijen ter wereld.
Naast bladgoud gebruikte Klimt ook zilver en platina, en combineerde hij geometrische mozaïekpatronen met organische, golvende lijnen — een spanning tussen streng ornament en vloeiende vorm die zijn hele Gouden Periode kenmerkt.