James Ensor schilderde de wereld als een carnaval dat nooit stopt — maskers die niet verbergen wie je bent, maar net onthullen hoe grotesk mensen zich tegenover elkaar gedragen.
Ensor werd geboren in 1860 in Oostende, boven de souvenirwinkel van zijn familie waar maskers, schelpen en kermisspullen verkocht werden — beelden die zijn hele leven in zijn werk zouden terugkeren. Hij bracht bijna zijn volledige leven door in zijn geboortestad, ook al bleef hij via de Brusselse kunstenaarsgroep Les XX verbonden met de internationale avant-garde.
Zijn schilderijen zitten vol maskers, skeletten en groteske, bijna karikaturale gezichten — niet om te choqueren om het choqueren, maar om iets te tonen over hypocrisie, dood en de dunne grens tussen feest en verval. Waar carnaval normaal plezier en anonimiteit belooft, wordt het bij Ensor net beklemmend: de maskers maken de figuren onherkenbaar, maar niet onschuldig.
Bij Ensor is het masker geen vermomming — het is de waarheid die eindelijk zichtbaar wordt.
over Ensor's maskerfigurenEnsor werd tijdens zijn leven vaak niet begrepen — critici vonden zijn werk te grillig, te weinig 'af'. Toch werd hij net daardoor een belangrijke voorloper van het expressionisme en zelfs het surrealisme, decennia voor die stromingen een naam kregen.
Hij stierf in 1949, 89 jaar oud, en wordt vandaag beschouwd als een van de belangrijkste Belgische kunstenaars ooit — met een directe lijn naar hedendaagse kunstenaars die nog steeds naar Oostende reizen om zijn werk te bestuderen.
Stilistisch valt vooral zijn kleurgebruik op: felle, bijna gifgroene en roze tinten die niet natuurlijk aanvoelen, opgebracht met een losse, energieke penseelvoering en dikke verflagen die de chaos van het tafereel nog versterken.